Samsunspor’un çok maçını izledik bu sezon... Konferans Ligi’ne 3’te 3 yaparak girmişler, liderlik koltuğuna oturmuşlar ve ülke puanına sağlam katkı sağlamışlardı. O maçlarda gördüğüm Musaba ile dün izlediğim Musaba arasında dağlar kadar fark var! Samsun’da biraz ağır kaçacak belki ama daha bencil bir oyuncuydu. Fenerbahçe’de ise hücum hattını paylaştığı tüm arkadaşlarına asist yapan, gol attıran bir Musaba izledik.

Onun başlatıp direkten dönen pozisyonlar da var üstelik. Sol kanat oynuyor, sağ kanat oynuyor, başın çok sıkışırsa santrfor da oynatabiliyorsun. Sol ayağı etkili, ama sağ ayağı da etkili... Daha 25 yaşında, boyu 1.82, bacakları uzun, fuleli ve patlama gücü yüksek. Fiziken, savunmacıların sertlikle caydırabileceği bir hücumcu değil. 6 Milyon Euro bandında bir ücret ödeyerek Musaba kalitesinde bir oyuncuyu alabilmek imkânsız. Çünkü günümüz futbol dünyasında 10 Milyon Euro bonservis bedeli dediğinizde ‘ucuzmuş’ diyen bir kitle var artık! Bu nedenle Fenerbahçe Yönetimi’ni tebrik etmek gerek.

Peki ya final?!

Hayal edilen senaryo gerçek oldu! Süper Kupa Finali’ni Fenerbahçe ile Galatasaray oynayacak. GalatasarayTrabzonspor ve FenerbahçeSamsunspor maçlarını Gaziantep ve Adana’da sınırlı sayıda futbolsever izledi. Heyecanı Türkiye’ye yaymak için böyle bir senaryo kurgulayan TFF’ye birkaç sorum var: Final neden İstanbul’da ve neden Norveç’e sınır olan(!) Olimpiyat Stadı’nda? 40 bin Galatasaraylı, 40 bin Fenerbahçeli’nin gitmesi halinde güvenlik nasıl sağlanacak? O stada 80 bin kişi nasıl girecek, o stattan 80 bin kişi nasıl eve dönecek?

Son 3 maç; 2’si deplasman, 1’i içeride, atılan gol 11, yenilen gol 0... Norveç’ten 4 golle geliyorsun, Kadıköy’de Konya’yı 4 golle geçiyorsun, sonra Olimpiyat Stadı’nda (Norveç kadar uzak!) Eyüp’ü 3-0 yeniyorsun. Bunları 11-20 Aralık arasında, üçer günlük aralarla başarıyorsun. Üstelik sakatlar var, cezalılar var, Afrika’ya gidenler var, kadro dışılar var. Fenerbahçe’de sadece mazeret yok! Çünkü 7 gün 24 saat, sadece sahanın içinde kalmaya çalışan bir teknik adamı var. Tedesco; mazeret üretmiyor, iş üretiyor. Sonuç ortada; Fenerbahçe yaşanan her olumsuzluğu yok ediyor, üzerine koya koya gidiyor.

Talisca, Asensio, Duran

Eyüp maçının kolay geçeceğini tahmin ediyorduk. Çünkü yıldızlar alev almıştı! Norveç’te hat-trick yapan, Kadıköy’de 2 gol atan Talisca, Olimpiyat’ta önce perdeyi açtı, sonra Asensio’ya attırdı. Ondan bayrağı devralan Asensio, Duran’a attırdı ve tabela yazıldı. Belli ki bundan sonra Fenerbahçe’nin hücum hattında sihirli ayaklara sahip bu üçlü sahne alacak. Bu arada bir de Levent var! Oynadığı her dakika, aldığı her kuruşu hak etmek için canını dişine takıyor bu genç adam. Mücadelesi bir yana, yaptığı ortalar, attırdığı goller var. Fred muhteşemdi. O kötü olsa, Alverez-İsmail var! Hepsi, her an oynamak için hazır durumda. Solda Levent ne ise sağda Mert öyle. Semedo yoksa, o var. Bu takım, Koç-Mourinho döneminde kuruldu. Sonra Tedesco-Saran geldi. Böyle bir kaos ortamında oyuncu grubunu bu kadar hazırkıta tutan, onlara kendini ve sistemini kabul ettiren Tedesco’ya bu yüzden büyük saygı duyuyorum. Mazeret yok, icraat var!

Malûmunuz ortalık tozduman... Bir yanda büyük bahis operasyonunda yaşanan gelişmeler, diğer tarafta kulüp yöneticilerinin pervasızca konuşmaları... Hâl böyleyken, yazacak iyi şeyleri bulmak da zor oluyor elbette. Mesleki hayatım boyunca 'sahanın içi'nde kalmaya özen göstermiş bir basın emekçisi olarak, bugün de sizlere üstlerde değil, altlarda yaşanan flaş ve güzel gelişmelerden bahsedeceğim.

Arda Güler ile başladı

Sizlerin de bildiği gibi, bu ülkede çok ender büyük yetenekler yetişiyor. Aslında lisanslı oyuncumuz çok, ama özel yetenek derseniz maalesef az hem de çok az. Bu konuda Fenerbahçe'nin vizyonu, ezeli rakiplerinin birkaç adım önüne geçti son senelerde. Türkiye çapında o yetenekleri takip ediyor, buluyor ve doğru zamanda çekip alarak Çubuklu'yu giydiriyor, sonrasında profesyonel futbol dünyasına sunuyorlar.

Anlattıklarıma en güzel örnek; Arda Güler... Arda, Gençlerbirliği alt yapısında futbol oynarken tespit ediliyor, ardından takibe alınıyor ve en doğru zamanda Fenerbahçe'ye kazandırılıyor. Sarı-Lacivert forma altında geçen yılların sonunda da bir Dünya devine, Real Madrid'e gidiyor. Bu durum, sadece Fenerbahçelilerin değil, Türkiye'deki tüm futbolseverlerin gururunu okşuyor.

İşin bir de mali tarafı var elbette! 2025 yılı Kasım ayı itibariyle Fenerbahçe, Arda Güler karşılığında Real Madrid'den tam 26 Milyon Euro kazandı. Üstelik yapılan özel anlaşma gereği, 2029 yılına kadar oynadığı her 25 maç için 2 Milyon Euro daha girecek Fenerbahçe'nin kasasına...

Yusuf Akçiçek ilk çalımdı

Sadece Arda Güler mi peki? Değil elbette... Fenerbahçe scout ekibi, Galatasaray altyapısında yetersiz bulunan Yusuf Akçiçek'i radarına aldı. Takip etti ve Galatasaray ile yolların ayrılacağı dönemde çok doğru bir zamanlama ile Yusuf'u Fenerbahçe altyapısına kazandırdı.

Yusuf Akçiçek, kısa süre içinde kendini kanıtladı. Hem Fenerbahçe'de forma şansı buldu hem de A Milli Takım geniş havuzuna dahil oldu. Böylesine genç yaşta böylesine büyük işler başardığı için de birçok kulüp peşinden koştu. Yaklaşık 2 ay önce de tam 21 Milyon Euro kazandırdı Fenerbahçe'ye.

Ve şimdi Erdal Fethi Pehlivan

Spor kamuoyu, yukarıdaki kör dövüşünü izleyedururken, Fenerbahçe altyapısı sessiz sedasız çok büyük bir iş daha başardı. Yine eşine ender rastlanan bir yeteneği tespit etti, takip etti ve doğru zamanlama ile Galatasaray'ın elinden alıverdi.

Adı, Erdal Fethi Pehlivan... 30 Mayıs 2012 doğumlu, yani daha 13 yaşında... 2023-2025 yılları arasında Galatasaray altyapısında forma giydi. Onu tanıyanlar şöyle özetliyor: Büyük yetenek, oyun zekası müthiş ve gelecek için bir yıldız adayı... Fenerbahçe scout ekibi, çok potansiyelli bir minik yeteneği daha kazandırdı Çubuklu'ya. Bundan sonrası Erdal Fethi Pehlivan'da.

Bana anlatılanlar ışığında takip edeceğim onu ve gelişimini... Bakalım birkaç yıl sonra Real Madrid'e, Arda Güler ağabeyinin yanına gidebilecek mi? Çünkü anlatılanlar, bana bu büyük hikâyenin önsözünü yazma imkânı verdi.

Hiç kimse, Fenerbahçe'nin Kadıköy'de Konyaspor'a puan kaybedeceğini düşünmezdi maçtan önce. Kadrolara, oyun gücüne ve futbolun bize sunduğu verilere baktığımızda bu bir realite... Ancak Konyasporlu oyuncuların da böyle düşünüyor olmaları kabul edilemez herhalde! İlk 45'te sadece Bahadır'la mücadele ettiler. Bir ilk yarı düşünün, gol beklentileri 0,07...

Bunun Türkçe meali şu; sabaha kadar oynasalar gol atamazlar! Hücumda bu kadar kötüysen, savunmada bir şeyler yapıyor olman gerekli, değil mi? Bir de buna bakalım. Yani, Fenerbahçe'nin ilk yarı istatistiklerine... 14 şut, 8'i isabetli, 3'ü engellenmiş, biri direkten dönmüş. Kaçan net pozisyon 2, Bahadır'ın 4 net kurtarışı var.. Attığı gol 3 ve gol beklentisi 2.97... Yani sözün özü şu; Fenerbahçe her ne kadar iyi olsa da, sahada bir rakibi yoktu ilk yarıda...

Kulübeden gelenler...

45'te skoru, daha doğrusu sonucu alan Fenerbahçe, ikinci yarıda frene bastı. Çünkü bu haftaya kadar sürekli perşembe-pazar sahadaydılar. Üstelik Milli Takım araları da Fenerbahçe gibi kadrolar için ekstra yorucu bir dönem. Yani ancak bu şekilde, maç içinde aktif dinlenme şansları var. Konyaspor'un ikinci yarıda etkili görünmesinin nedeni de bu aslında. Kendi oyunları değil, Fenerbahçe'nin verdiği izindi yaklaşık 25 dakikalık bu periyot.

Fakat o süreçte bile Ederson'u çok zorlayacak net vuruşları bulamadılar. Kurtarış hanesine artı 1 olarak yazılacak bu şutlar, Ederson kalitesini zora sokacak cinsten değildi. Talisca başka bir seviye, Asensio bir maestro, Skriniar büyük lider. Tamam ama... Tedesco'nun oyun ritmini yeniden kazanmak için sahaya sürdüğü Levent, Szymanski, İsmail Yüksek, Bartuğ Elmaz ve Oğuz Aydın'a, bu ligde kaç takım 'hayır' diyebilir sizce? 11'ler kazandırır, kulübeler şampiyon yapar...

Oosterwolde cezalıydı. Tedesco da Brown, İsmail, Kerem, En Nesyri ve Nene’yi kesmişti. Stoperde Yiğit vardı, ortada Fred, sol önde Oğuz, sol bekte Levent, sağ önde Talisca ve santrforda Duran on birdeydi. 20’de Semedo sakatlanınca sol önde başlayan Oğuz sağ beke, Talisca forvet arkasına, Kerem ise sol öne geçti. Baş döndüren bu trafik, doğal olarak Fenerbahçe’nin oyun ezberini de olumsuz yönde etkiledi. İİlk yarıda birkaç cılız denemenin dışında bu kadar pozisyon fakiri olunmasının temel nedeni buydu. Çünkü oyuncu grubunuz ne kadar kaliteli olursa olsun, kaleci haricinde takımın yüzde 70’i değiştiğinde, ezber bozulur, oyun ritmini bulmak zorlaşır. 57’de Levent, Duran ve Talisca’nın alınıp Brown, Nene ve En Nesyri’nin sahaya sürülmesi; işte bu ezberin hatırlanması için yapıldı. Ancak futbol; bir kez öğrendiğinde asla unutmadığın bisiklet sürmeye ya da yüzmeye benzemiyor. Oyunu bir kez verirsen rakibe, geri alabilmek için kat be kat enerji sarf etmen gerekiyor.

Canını kurtaramazdı!

Skriniar ile gelen gol, Bertuğ’un cevabı. İİkisi de kenarlardan gelen ortalarda gol vuruşu yaptı. Duran topların bu kadar önem kazandığı bir maçta, hakemin iki kez korner yerine autu işaret etmesi de Fenerbahçe adına handikaptı. Sahada kalacaksak eğer; Başakşehir oyunu bozmadı; Fenerbahçe’nin ritimsizliğini görünce tempoyu bilinçli olarak düşürdü. Bu puan kaybı Tedesco’nun gereksiz ölçüde yaptığı rotasyona yazar. Saha dışına çıkacaksak görüşüm şöyle... Bir gün önce Galatasaray-Samsunspor maçında olanları izleyenler; bir gün sonra olacağını düşündüğü ve söylediği hiçbir hakem kararını göremedi. Bir de VAR’da Onur Özütoprak olsa; Fenerbahçe canını da kurtaramazdı!

Kolay olmayacağı belliydi. Çünkü her ne kadar sahadaki rakip Ferencvaros olsa da, akıllarda hep Galatasaray vardı. Belki de bu yüzden Asensio geldiği günden beri ilk kez bu kadar etkisiz, Kerem ilk kez bu kadar verimsizdi. Stoperde Oosterwolde, merkezde İsmail ve Fred’in cezalı olmalarının da takım savunmasını sekteye uğratacağı gerçekti. Yiğit hiç de fena değildi, ama merkezde Alvarez’in yalnızlığı sorundu. Meksikalı’nın özverisi ise takdire değer.

Fenerbahçe’de hal böyleyken; rakip de yabana atılacak cinsten değildi. 4 maçı 3 galibiyet, 1 beraberlikle tamamlamış ve Kadıköy’e Avrupa Ligi üçüncüsü olarak gelmişti. 5 namağlup takımdan biriydi Kupa 2’de. Tüm olumsuzluklara karşın kötü değildi Fenerbahçe. İlk yarıda rakibin iki topu direkten döndü. Fenerbahçe ise Asensio ile 2, En-Nesyri ile 1 gollük deneme yaptı.

Baş döndüren değişimler

En Nesyri’nin bomboş kaleye kaçırdığı kafayla başladı. Tedesco, 60’ta üç değişiklik ve saha içi dizilişini değiştirerek başladı. Kerem, En-Nesyri ve Asensio’yu alırken Levent, Duran ve Nene’yi sahaya attı. Ferencvaros net beraberlik için sahadaydı. 67’de en iyi yaptıkları işi yaparak duran toptan golü buldular. Talisca’nın sadece 1 dakika sonrası verdiği yanıt, olası bir krizi önledi.

Brown’un sol bekte başlayıp sol önde bitirdiği; Oğuz’un sağ açık, 10 numara ve 6/8 oynadığı; Semedo’nun sağ bek-6 numara; Alvarez’in 6/8 ve stoper oynadığı bir maçı tamamladık. Bu değişimlerde oyun ritminin çok sekteye uğramadığını düşünüyorum. Kadro zenginliği güzel şey, ama Tedesco’nun satranca benzeyen hamleleri de dikkat çekiciydi.

Dakikalar 15’i gösterdiğinde skor tabelasında Rizespor’un 2-0’lık üstünlüğü yazılıydı. 2 isabetli şut ve 2 gol bulmuşlardı. O anlarda Fenerbahçeli taraftarların ekran başında tırnaklarını yemeye başladığına eminim! Sahadaki Fenerbahçeli oyuncuların stresten uzak, aklıselim, kendinden emin tavırları da muhtemelen sinkaflı sözcüklerle anılmıştır Sarı-Lacivert’e gönül verenler tarafından! Ancak Tedesco ile net bir ‘psikolojik devrim’e imza atan bu takım, skor ne olursa olsun ‘kazanacağına’ inanıyor. Tıpkı yıllar önce Todor Veselinoviç’in Fenerbahçesi gibi... O günlerde de geriye düşerdi Fenerbahçe, ama kimse ‘kaybedeceğiz’ endişesi yaşamazdı. Schumacher, Oğuz, Aykut, Hakan, Hasan ve arkadaşları vardı o zamanlar. Skriniar, Talisca, Asensio, Kerem, Duran ve arkadaşları var bugün.

35 dakika, 5 gol

İki farklı geriye düşmek, ilk yarıyı bu skorla bitirmek ve ikinci yarının sadece 35 dakikalık bölümünde 5 gol bularak zor bir deplasmandan galibiyetle dönmek. Özgüven, taktik disiplin, takımdaşlık duygusu ve kazanma azmi... İlk 15 dakika dışında sahanın tamamına hakim olma ve oyunu istediği gibi yönlendirme becerisi... Tedesco, Fenerbahçe üzerinde gerçek bir devrime imza atıyor.. Ve her geçen gün, bir öncekinden daha iyisini yapıyor bu takım. Kayserispor maçında yazı başlığımız ‘Asensio başka bir seviye’ idi. “Bu maç bir kez daha gösterdi ki Asensio başka bir seviye, büyük bir futbol aklı” demiştik.

Öyle... Rakiple işi yok, hakemle işi yok. Gösterişten uzak oynuyor. Sade ama etkili, şovmen değil ama iş bitirici... Büyük alkışlar ‘Matador’a...

Her aut, her taç, her serbest vuruşta süreden çaldı Kayserispor. Üstüne üç kez tedavi gördü oyuncuları. Konuk takımın hedefi; Kocaeli’den gelen haber sonrası oyuna coşkulu başlamak isteyen Fenerbahçe’nin ritmini bozmaktı. Oyunun hızını kesmekti. Ve hakem; ilk devrenin sonuna sadece 2 dakika ekledi. Bu karar; bu maçın özelinden bağımsız, oynamak isteyeni cezalandırmak, oynatmamak isteyeni ödüllendirmekti.

Nene golde ortaya çıktı

Fenerbahçe bu kaos ortamında, 38’e kadar ayak uydurdu rakibine. Ta ki rakip, Asensio’yu unutana kadar. İspanyol önce attı, sonra müthiş bir atak başlattı ve o ana kadar sahadaki varlığı tartışılan Nene farkı ikiledi. Kilit açılmıştı artık ve o kapıdan içeri girmek kolaydı. İstekli ama sonuca uzak oynayan Talisca ile başlayan atak; Kerem’in ‘al da at’ pası ve Nene’nin dokunuşu tabelaya 3-0’ı yazdırdı. Kayserispor futbola dönmeye çalıştı yediği 3 golden sonra. Ev sahibinin konsantrasyonunun bozulduğu an bir de gol bulup cesaretlendiler. Ancak Fenerbahçe karşısında oynamak isteyen her takımın başına geleni yaşadılar.

Fred’in dönüşü…

Fred’in eski günlerine döndüğü gecede attığı mükemmel pas, Kerem’in eski günlerini hatırlatan ayak içi ve harika bir gol daha buldu Fenerbahçe. Bu maç bir kez daha gösterdi ki Asensio başka bir seviye, büyük bir futbol aklı. Tedesco’nun bu dakikadan sonra ilk 11’i belirlerken; Skriniar ve Asensio’yu en üste yazması ve yenilen iki gol ile verilen pozisyonları iyi analiz etmesi şart. Son sözümüz belli elbette. İlk sözümüz olduğu gibi; sonsuza kadar kalbimizdesin Atam. Rahat uyu, izindeyiz...