İlk devreye bakarak ‘Erzurum oynamaya gelmemiş’ diyeceklere ‘Hayır, Beşiktaş oynatmadı’ diye karşılık vereceklerin tespiti daha doğru olacaktır.
Önce Erzurumspor’a tebrikler. Mali durumu sıkıntılı. Mütevazi kadrosu var. Buna rağmen, açık oynadı. Savunma yapıp, oyunu çirkinleştirmedi. Gücü ölçüsünde mücadele etti.
Hüseyin Çimşir’in öne, hızlı ve cesur oynama talebi Gençlerbirliği karşısında fazlasıyla karşılık buldu. O maç değişimin ilk reaksiyonu muydu, yoksa Trabzon yeniden kendi oyun karakterini mi buluyor? Konya bunun için ciddi bir test.
İlk yarının uzatma dakikalarında, ceza sahası içinde Mustafa Yumlu’nun, Oh’u formasından çektiği pozisyonda penaltı beklentisi oluştu. Başlangıçta her iki oyuncu birbirini karşılıklı olarak tutuyor gibi görünse de topa hareketlenmek isteyen rakibini Mustafa Yumlu’nun daha net ve etkili biçimde çektiği görülüyor. Hakem takdirinde bir pozisyon olduğu muhakkak ancak penaltı kararı verilmesi bence daha doğru olurdu.
Sahaya sürülen tertip ile topu rakip kaleye ulaştırmak pek kabil görünmüyordu. Haliyle gol atmak Fenerbahçe’nin yapacağından çok Roma’nın ‘Kendine yapacaklarına’ bağlı görünüyordu ki, ilk yarı bu da mümkün olmadı. Topu başlarda ayağında daha çok tutan Fenerbahçe’yse de bu istatistiğin eşitlenmeye başladığı 25. dakika civarlarında oyunun yönü değişti. Ev sahibini pasları daha çok savunmaya dönük iken Roma yavaş yavaş ofansif teditleri örgütler görünüyordu.
Tek yol zafer
Fenerbahçe 18 yıl sonra hasret kaldığı Şampiyonlar Ligi arenasına Roma maçıyla giriş yaptı. Özlenen taraftarın hem maç önü hem de maç sırasında büyük desteği ile sahaya çıkan Sarı Lacivertliler, Serie A'nın en formda takımlarından biri olan Roma'yı özellikle 2. yarıdaki oyunu ile mat etmeyi başardı.
Derbide Beşiktaş’a kötü bir oyunla kaybeden Fenerbahçe için bir anlamda moral ve yara sarma taraftarından güvenoyu alma maçıydı Roma karşılaşması. İlk yarıda gerçekten kontrollü savunma disiplini üst düzeyde adeta rakibine göz açtırmayan bir Fenerbahçe vardı sahada.
İtalya Serie A’da bu sezon 3/3 yaparak 10 gol atıp tek gol yiyip liderlik koltuğunda oturan Roma’ya karşı ilk yarıda İsmail Kartal’ın rakibi geride karşılama stratejisi büyük hayal kırıklığıydı. Roma tam bir Gasperini takımı. İtalyan hoca trend belirleyen bir futbol taktisyeni. Bire bir baskı oyunu üzerine kariyer inşa etmiş bir futbol bilgesi. Bu sayede Atalanta ile 2024’te Avrupa Ligi’ni kazandı. Fakat Gasperini’nin futbola dair ürettiği, baskı üzerine kurulu bu futbol tezi yenilmez değil. Geçen sezon Juventus, İnter, Como, Milan, Napoli, Atalanta yani Serie A’nın ilk 7 sırasında yer alan takımların tamamı Roma’yı çok önde karşılayıp, şiddetli baskıyı kırarak mağlup etti.
Hayatta belki de en önemli şeylerden biri köprü tercihidir.
Dün geceki Sporting Lizbon karşılaşması hemen hemen herkese "Biz bu filmi daha önce görmüştük" dedirtti. Zira geçen yılki Şampiyonlar Ligi başlangıç maçı olan Eintracht Frankfurt karşılaşmasının neredeyse karbon kopyası gibiydi.
Hayal kırıklığı!
Aynı filmi izledik
Skorda geriydi oyunda değil!
Victor Osimhen, Mario Lemina ve Wilfried Singo'nun yokluğunda Galatasaray'ın kazanmasına çok ihtimal vermiyordum. Ancak Okan Buruk'un öğrencileri öyle bir ilk yarı oynadı ki (Leroy Sane hariç) herkesi galibiyete inandırdılar. Başlangıç planı olarak Okan Buruk ve ekibini tebrik etmek gerek. Abdülkerim'in yerine Jakobs'u koyarak, sürekli iç koridora giren rakibin en hızlı oyuncusu Catamo'nun etkinliği de düşürme stratejisi de yolunda gidiyordu! Ta ki Espen Eskas maça el atana kadar...
Giriş
Motor Sporları
