Şampiyonluk maçında Galatasaray, 50 bin taraftarının erken gol beklentisi ve baskısı altında, küme düşme hattındaki Antalyaspor karşısında ilk yarıda oldukça gergin bir görüntü sergiledi. Aslında böyle maçlarda oyuncuların vasatın biraz üzerine çıkması bile çoğu zaman yeterlidir.

Ancak kazanma arzusu ve yaşanan acelecilik, oyuna olumsuz yansıyınca Sarı-Kırmızılılar o vasatı yakalamakta bile zorlandı. Dün gece Rams Park’ta Galatasaray tüm bunları yaşadı… Kalesinde goller gördü, geriye düştü, beraberliği yakaladı, bir kez daha geri düştü ve yeniden skora ortak oldu. Maç öncesinde rahat bir galibiyet bekleyen Galatasaray taraftarı ise adeta tribünde öldü öldü dirildi.

Bilerek oynadılar!

Antalyaspor ise gücünü bilerek oynadı. Savunmada disiplinli kalan Akdeniz ekibi, attığı şık gollerle maçın içinde kalmayı başardı. Soyunma odasına önde gitmeleri, Antalyaspor adına adeta rüya gibi bir ilk yarının özeti oldu. İkinci yarı ise unutulmaz anlara sahne oldu. Okan Buruk’un yaptığı oyuncu değişiklikleriyle birlikte Galatasaray, ikinci devrede fabrika ayarlarına döndü. Buna rağmen Sarı-Kırmızılı ekip skoru çevirmekte büyük zorluk yaşadı. Özellikle Lang hamlesi, hücum hattına ciddi hareketlilik ve enerji kattı. Son bölümde gelen gol ise tribünleri ayağa kaldırırken, adeta şampiyonluğun habercisi oldu.

Hangisini konuşalım

Tabii böylesine tarihi bir gecede futbolu mu konuşmak gerekir, yoksa Galatasaray’ın üst üste kazandığı 4. şampiyonluğu mu? Zor geçen geceye kötü başlayan Galatasaray, son anlarda ortaya koyduğu büyük takım refleksiyle skoru lehine çevirdi, Antalyaspor’u mağlup ederek 26. şampiyonluğuna ulaştı. Tebrikler Okan Buruk… Tebrikler Galatasaray…

Samsun’a şampiyonluk turu için gelen Galatasaray cezalı Uğurcan hariç derbideki kadrosuyla çıktı. Bu şu demekti: Son iki haftaya rakiplerin alacağı sonuçlara bakmaksızın kendi göbeğimi kendim keserim mesajıydı. Aslında maça da neredeyse golle başladı. Günün diri isimlerinden Yunus nefis bir vuruşla kaleci Okan’ı avlayıp takımını öne geçirdi. Ancak Sarı-Kırmızılı oyuncular orta alanı öyle teslim ettiler ki Samsunspor golü geliyorum dedi ve geldi. Gerçekten Samsunspor bir hafta önce Alanyaspor karşısında sarı kart sınırındaki bir çok oyuncusunu dinlendirmesi bu maça nasıl bilineceğinin göstergesiydi. Nitekim Karadeniz ekibi cesur ataklarla Galatasaray savunmasına zor anlar yaşattı belki de biraz becerikli olsalar gol sayısını artırabilirdi. Göze gelen hoş bir futbol vardı sahada ama bunun başlıca sebebi takım boyunun çok uzamasıydı. Ön alan baskısını yapamayan Galatasaray karşısında Samsunspor savunma arkasına toplarla tehlikeli olmayı başardı. Derbi sonrası alınan skor rahatlık yerine rehavet getirmiş hissi verdi.

Golle başladı, hüsranla bitti

İkinci yarısı Galatasaray adına dramatik anlara sahne oldu. Baskılı başlayıp sonrasında aynı baskıyı Samsunspor yapınca yine kalesinde gol pozisyonları verdi. Yenik duruma düştükten sonra Günay’ın kırmızı kartı ile 10 kişi kalan Galatasaray için maç kâbusa döndü. Sanırım dün geceki oynanan futboldan sonra Galatasaray taraftarı iyi ki derbiyi kazanmışız yoksa işimiz çok zordu demiştir. Rakibin oyununa, gücüne saygı göstermezsen dün geceki gibi rezil olursun. Samsunspor’u kutluyorum daha maçın başında yenik duruma düşmelerine rağmen müthiş bir geri dönüş müthiş bir reaksiyon gösterdiler ve hakettikleri bir galibiyet aldılar. Özetle Galatasaray için golle başlayan maç hüsranla bitti.

Bu sezon ligimize ‘ikram ligi’ dersek abartmış olmayız! Lider Galatasaray çok puan kaybı yaşadı ama Fenerbahçe her seferinde geri çevirdi fırsatları. Keza Trabzonspor da Fenerbahçe’yi geçme şansı yakaladığı dönemlerde puan kaybetmeye devam etti. Dün gece Konya’da, ev sahibi karşısında öyle bir ilk yarı oynadı ki, şaşılacak derecede kötü bir performans sergiledi.

Tamam, önemli eksikleriniz olabilir ancak sahaya çıkan 11’den de bir şeyler beklemek herkesin hakkı. Konyaspor’da 2 gol de sürpriz bir isimden, Berkan’dan geldi. Sayısız pozisyonda, Onana kalesinde devleşmese ilk yarı maçı kopartabilirdi Konyaspor. İlk yarıda oynadığı organize futbolla rakibini sürklase etti. Trabzonspor, topsuz oyunda çok etkisiz, takım savunmasında çok yetersizdi.

Sadece sol kanattan Nwakaeme ile gol aradılar, sağ kanadı yeteri kadar kullanmadılar. Bir de Muçi’nin sakatlık sonrası beklenen formu yakalayamadığı bir gerçek. Orta alanı iyi parselleyen Konya, topu kanatlara taşıdı ve oyun inisiyatifini elinde tutarak soyunma odasına hak ettiği skorla gitti.

Devlere geçit yok

Trabzonspor, ikinci yarıya 3 değişiklikle başladı. Fatih Tekke’nin doğru tercihler yaptığını gördük. Değişiklikler takıma hareket getirdi ve tehlikeler yarattılar. Trabzonspor’un reaksiyon gösterirken risk alması sonucu, Konyaspor da rakip kalede pozisyonlar buldu. Futbolu bırakma yaşına gelmiş Nwakaeme’nin enerjisi ve hırsı, biraz da arkadaşlarında olsaydı Trabzonspor, Konya’da daha etkili olabilirdi.

Hem skor hem de oyun olarak kaybedilen ilk yarıyı telafi etmek için ikinci yarıda her şeyini ortaya koyan Trabzonspor, Augusto ile puan umutlarını son anlara taşıdı ama yetmedi. İlhan Palut’un Konyaspor’u; evinde Galatasaray ve Fenerbahçe’den sonra Trabzonspor’u da devirerek yükselişini sürdürdü.

Maç öncesi polemiklerin doruğa çıktığı ve hakem tercihinin hiç kimseyi memnun etmediği bir derbiden çok şey beklemek iyimserlik olurdu. Nitekim hıncahınç dolu tribünlerin önünde, ilk yarıda bir sinir harbi izledik. Açıkçası maç, sinirlerine hakim olanın daha iyi sonuç alabileceği izlenimini verdi. Sarı-Lacivertliler daha maçın başında kazandıkları penaltıyı kaçırınca, Galatasaray rüzgarı arkasına aldı. Genelde topa sahip olan taraf olmanın ve evinde oynamanın avantajıyla gol arayışına giren Galatasaray, aradığı golü buldu. Aslında iki teknik adamın 11 tercihleri de mantıklıydı; ancak gerginliğin hakim olduğu bir iklimde iyi ve kaliteli futbol maalesef oynanmıyor, dün gece de böyle oldu. Aslında Fenerbahçe adına maç, 62’de Ederson’un kırmızı kart görmesiyle bitti.

Brezilyalı kaleci, sarı kartlı olmasına rağmen sorumsuzca yaptığı itirazlardan dolayı haklı olarak gösterilen kırmızı kart ile takımını böyle bir derbide 10 kişi bıraktı. Sonrasında tek kale bir maç izledik ve Galatasaray’ın üst üste 4. şampiyonluk yolunda önü fazlasıyla açıldı. Günlerdir “Tedesco ne yapar, Okan Buruk nasıl bir oyun oynatır?” sorularının cevabı da yerini buldu. Okan Buruk rakibi iyi analiz etmiş, dersine iyi çalışmış ve Fenerbahçe’nin etkili silahlarını etkisiz hale getirmeyi başarmış. Fenerbahçe için kaçan penaltı ve görülen kırmızı karttan sonra Rams Park’tan puanla çıkmak mucize olurdu.

Yıldız oyuncu Sane...

“Gecenin yıldızları kimdi?” derseniz, tabii ki Leroy Sane. Alman yıldız zaman zaman sezon içinde saç baş yoldurttu ama öyle bir maçta oynadı ki “Ben büyük maçların oyuncusuyum” dedi. Ama Osimhen’i de tabii ki unutamayız; Nijeryalı yıldızın sahada olmasının ne kadar önemli olduğunu dün gece bir defa daha gördük.

Derbi öncesi kupa sınavına klasik rotasyonlu bir kadroyla çıktı Galatasaray. Aslında ligde kalma savaşı veren Gençler de hatırı sayılır değişiklikler yapmıştı 11’de. Kısaca cumartesi oynanan lig maçındaki kadrolarla karşılaştırdığımızda sadece formalar tutuyordu. Eleştiri getirmek kolay ama iki hocaya da hak veriyorum. Çünkü biri şampiyonluk peşinde diğeri bu ligde kalma derdinde yani öncelikleri belli. Sanırım sahaya çıkan Galatasaray 11’i bir daha hiç bir araya gelmez diyorum. İlk yarıda ilk pozisyon 30. dakikada Icardi’nin üstten dışarı giden şutuydu. Gençler'in çok koşarak alan savunması yaparak baskıyla Galatasaray’ı kendi ceza alanına sokmama planı ilk yarıda tuttu. Galatasaray ideal kadrosuyla da çıksa kapanan takımları açmada zorlandığı için dün gece ilk yarıda da bunu yaşadı... İki takım adına kaleye isabet eden bir şutun olmaması futbol adına herşeyi anlatır sanırım…

Hakkını verelim

İkinci yarıya yüksek presle başlayan Galatasaray gol ararken kalesinde golü gördü. Gençlerbirliği az adamla yakaladığı rakip savunmanın hatasını affetmedi ve deplasmanda öne geçmeyi başardı. Yenik duruma düştükten sonra Okan Buruk kulübedeki tüm silahlarını sahaya sürdü ama karşısında dirençli ve önde olmanın moraliyle motive bir rakip vardı... Galatasaray aradığı golü bulmak için içerden dışardan kanatlardan tüm denemeleri yaparken son vuruşlarda etkisizdi. Beraberlik ararken kornerden gelen 2. gol tribünleri şoke etti... Dün gece Ramspark’ta belki bir sürpriz yaşanmış olabilir ama hakkıyla turu geçen Gençlerbirliği’nin de hakkını teslim edelim. Mütevazi kadrosuyla tüm güçlerini sahaya yansıttılar ve kazanmasını bildiler. Galatasaray kupayı en çok kazanan takım olarak büyük bir hayal kırıklığı yaşarken sanırım akılların derbide olmasının bedelini ödedi... Bir atasözü ile bitirelim o zaman; Gülme komşuna gelir başına...

Şampiyonluk yarışının içine girmeyi başaran Trabzonspor, dün gece Papara Park’ta zorlu bir rakibi ağırladı. Kadro zenginliği ve kalitesi Trabzonspor’dan aşağı olmayan Başakşehir karşısında ev sahibinin işinin hiç de kolay olmayacağını maç öncesi tahmin etmiştik. Nitekim ilk 45 dakika bu tezimizi fazlasıyla doğruladı. Zaten istatistikler bunu çok net gösterdi ve gol pozisyonu açısından kısır bir oyun vardı sahada… Onuachu’nun takıma dönmesiyle hücumsal üstünlük Trabzonspor adına ilk yarıda pek değişmedi çünkü Başakşehir kompakt bir savunma yaparak rakibine fırsat vermedi. Baskılı görünen Trabzonspor olsa da etkili olan tarafın Başakşehir olduğunu rahatlıkla söylemek mümkün…

Yıkıldı...

İkinci yarıda vites yükselten Trabzonspor, Başakşehir kalesine kanat akınları ve orta saha geçişleriyle tehdit ederek gol aradı. Bu arayışlar meyvesini verdi ve Mustafa Eskihellaç’ın nefis asistinde Augusto takımını öne geçirdi. Gerçekten Trabzonspor’un mütevazı diyebileceğimiz kadrosunun rakiplerine karşı en büyük artısı takım oyunu ve taktik disipline olan sadakati. Sonuç ne olursa olsun oyun planından vazgeçmeden sabırla mücadeleye devam ediyorlar. Bugün bu yarışın içinde olmalarının en büyük faktörü de Fatih Tekke’nin takımına ezberlettiği bu oyun olsa gerek… Ancak Trabzonspor, Başakşehir karşısında 3 puan şansını son dakikada kaçırdı ve adeta yıkıldı. Başakşehir’e gelince; Nuri Şahin’in golü yedikten sonra yaptığı ofansif hamleyi bana göre daha önce yapması gerekiyordu. Çünkü elindeki kadro, içerde ya da dışarda fark etmeksizin her maça galibiyet için çıkmalı. Her maç böyle bir son dakika golü gelmeyebilir…

Başkent’te derbi öncesi puan kaybına tahammülü olmayan Galatasaray, sahaya oldukça ofansif bir kadroyla çıktı. Fenerbahçe’nin evinde aldığı beraberliğin ardından derbiye 4 puan farkla çıkma ihtimali tabii ki büyük avantajdı ve bu durum önemli bir motivasyon yarattı. Tabii oynar mı oynamaz mı tartışmalarının baş aktörü Icardi, kaptan olarak sahadaydı. Arjantinli yıldız adeta golle başladı ve takımını 1-0 öne geçirdi. Zaten bu golden sonra ilk yarı bitimine kadar belki de Galatasaray adına en rahat 45 dakikayı izledik. Yunus’la gelen ikinci gol ise hazırlanış açısından tam anlamıyla bir büyük takım organizasyonuydu. Açıkçası, küme düşme hattındaki Gençlerbirliği bir reaksiyon gösterir mi diye düşündük ancak Başkent ekibi çok etkisiz bir ilk yarı oynadı.

VAR problemi...

İkinci yarı performansları bu sezon zaman zaman düşen Galatasaray, bu kez etkili başladı. Sahanın en etkili isimlerinden biri olan oyuncunun kendi başlatıp kendi bitirdiği nefis golün iptal edilmesi ise “Bu ancak Türk futbolunda olur” dedirtti. Ardından Galatasaray savunmasının bomboş bıraktığı Niang, gole hasret Gençlerbirliği’ne umut aşıladı. Sarı-Kırmızılı ekipte son haftalarda olduğu gibi Jakobs’un bulunduğu bölgeden pozisyon verilmesi ise düşündürücü. Skordan bağımsız olarak Türk futbolunun en büyük sorunlarından biri hakemler ve özellikle VAR sistemi. Ülkede neredeyse tüm takımlar şikayetçi ancak maalesef somut bir gelişme yok. Maça dönecek olursak, son bölümde hem skoru korumaya hem de skoru almaya yönelik hamleler izledik. Özetle Galatasaray, rahat şekilde farka gidebileceği maçı anlamsız bir şekilde zora soksa da kazanmayı bildi

Topa sahip olma oranı bazı bölümlerde %60’ların üzerinde, pas sayısında ciddi bir üstünlük var. Ancak bu istatistikler skora aynı netlikte yansımadı Fenerbahçe adına. Çünkü Sarı-Lacivertliler’in yerleşik savunmaya karşı üretkenlikte her zamanki gibi zorlandığı bir geceydi. Rizespor’un planı çok netti; kompakt kalmak, merkezi kapatmak ve geçiş kovalamak. Özellikle orta blokta daralan Karadeniz ekibi, Fenerbahçe’nin merkezden oyun kurmasını büyük ölçüde engelledi. Bu nedenle Kanarya hücumda daha çok kanat organizasyonlarına yönelmek zorunda kaldı. Ancak burada da tempo eksikliği dikkat çekti. Fenerbahçe adına en büyük problem, set oyununda üçüncü bölgede yeterince tehdit oluşturamamak oldu. Ceza sahası içi koşuların azlığı ve son pas kalitesindeki düşüş, pozisyon üretimini sınırladı. Rizespor ise az ama daha planlı geldi. Kazanılan toplar sonrası hızlı çıkışlar, Fenerbahçe savunmasının yerleşemediği anları hedef aldı. Golü de bulan Karadeniz ekibi için maç tam da istediği şekle geldi.

Oyuncu almak yetmez

Merkeze çözüm üretmek için yapılan İsmail hamlesiyle baskıyı artıran Fenerbahçe, VAR’dan gelen penaltıyla skoru dengeledi, ardından gelen golle öne geçerek maçı çevirdi. Ancak hikâye burada bitmedi… Rizespor’un 10 kişi kalmasına rağmen oyundan kopmaması ve son bölümde bulduğu gol, Fenerbahçe adına gecenin özetini verdi. Kontrol var, baskı var ama bitiricilik ve oyun sürekliliği yok. Fenerbahçe belki geri dönüşü yaptı ama kazanmayı koruyamadı. Bu da şunu gösterdi: Bu seviyede sadece oyunu almak yetmez, maçı bitirmek gerekir. Aksi halde son anlarda gelen bir gol, bütün planı bozar.