Rahatlık farkı

Normalde Galatasaray’ın dün sahaya çıkan orta sahasını görse Fatih Tekke ellerini ovuşturup maçı kolay kazanacağını düşünebilirdi. Ama dünün şartlarında Trabzonspor sahaya çıkacak kadroyu zor denkleştirirken Fatih Tekke’nin oyuna hamle yapma ihtimalleri bile tartışılır haldeydi. Sikan ve Cihan dışında belki kısa süreliğine 37 yaşındaki Nwakaeme’yi sahaya atabileceğini düşünmek Fatih Tekke’nin en büyük kabusu gibiydi. Okan Buruk Torreira’yı kenarda tutup İlkay ve Sara ile başlayınca sezonun en yumuşak orta saha kurgusuyla yüzleşme riskini satın aldı. Ne var ki Oulai’den yoksun Trabzonspor orta sahası ne topu alabildi ne de rakibi karşılamayı becerebildi. Solda Barış sağda Sane bire bir Trabzonspor’un zayıf karnı olan savunmasının üzerine ısrarlı hücum seçeneklerini değerlendirdi. Özellikle Barış’ın gücü, hızı Pina’yı en zorlayan detaydı. Keza sol bek oynayan Ozan Tufan’ın da Sane karşısındaki görüntüsü pek iç açıcı değildi.

Yine Yunus imzası

Galatasaray maçın her anında Trabzonspor’a karşı büyük bir oyun farkı ortaya koydu. Barış’ın fizik kalitesi, Sane’nin oyun aklı, Yunus’un estetik dokunuşları ve elbette Icardi’nin gol kokusu alma becerileri Galatasaray’ı finale taşımaya yetti. Icardi golünü attı ama Galatasaray çölde yağmur bekler gibi Osimhen’i arıyor. Yunus Akgün performansıyla yine ekstra bir parantezi hak ediyor. Dün Trabzonspor’a karşı da iyi iş çıkardı, Galatasaray’ın oyun kalitesini yukarı çekecek aksiyonların altında imzası vardı. Yine golünü attı ve son 5 maçın 4’ünde skor üretip 2 gol 4 asistle büyük oynuyor.