Muçi ile gelen umut

Tam her şey bitti denilen, Trabzonspor’un sahada zihinsel olarak oyundan koptuğu anlarda bireysel kalite bir kez daha sahneye çıktı. Muçi’nin golü, yalnızca bir maçın değil, ikinci yarıya dair inancın da kilidini açtı. Aksi halde konuşacağımız tablo elbette daha zorlayıcı olabilirdi. Ancak futbol bazen, en çok ihtiyaç duyulan anda yol gösterir. Selçuk İnan’ın basit ama işlevi yüksek planı özellikle maçın ilk bölümünde etkili oldu. Oulai’ye birebir ve temaslı savunmayla alan bırakılmadı; Trabzonspor’un oyun kurma ritmi ilk 20 dakikada sekteye uğradı. İlk yarının ikinci bölümünde iki takımın karşılıklı hamleleriyle denge sağlandı fakat Trabzonspor adına bu bölüm, oyunu domine etmekten ziyade oyunda kalma çabası şeklinde geçti.

Eksikleri örtmez…

İkinci yarıda yaşanan sakatlıklar sonrası yapılan değişiklikler Trabzonspor’u zaman zaman zorladı. Kocaelispor’un enerjisi ve temposu karşısında bordo-mavililer istediği sürekliliği yakalayamadı. Buna rağmen takımın oyundan tamamen kopmaması, direnç göstermesi ve maçı son ana kadar taşıması önemli bir not olarak kenara yazılmalı. Maç bu şekilde bitebilirdi. Ancak Trabzonspor, sezon boyunca sıkça konuştuğumuz bireysel kalite farkını bu kez lehine çevirmeyi başardı. Muçi’nin golü, liderin puan kaybettiği haftada yalnızca üç puan değil; özgüven, nefes ve yeni bir başlangıç hissi de getirdi. Bu galibiyet, oyun adına eksiklerin üzerini örtmez. Ancak şunu da unutmamak gerekir: Oyun gelişir, yapı güçlenir, doğru hamlelerle bu takım daha iyisini oynar. Transfer ihtiyacı açık, maç içinde çözüm üretme seçeneklerini artırmak şart. Ama bu galibiyet, Trabzonspor’un ikinci yarıya dair hâlâ söyleyecek sözü olduğunu da gösterdi.