Koşuya koşu güce güç!

Başlangıcı tedirgin edici olsa da "koşuya karşı koşu’", "güce karşı güç" koyan Galatasaray golün ardından önce oyunu dengeye getirdi ardından da skoru. Özellikle orta sahada Lucas Torreira’nın yüksek enerjisine sağ kanattan katılan Roland Sallai’ye sol taraftan benzer oranda katılım olabilseydi daha farklı bir ilk yarı izleyebilirdik. Davinson Sanchez’in stoper değil de orta saha karşılayıcısına döndüğü anlarda savunma tandemini güvenlik unsuru olarak Mario Lemina tamamlayınca Atletico iyice etkisiz göründü. Lakin 30. dakikalara doğru hayli yükselttiği tempoyu haklı olarak düşürdü Galatasaray. Ev sahibi rölantiye geçince Atletico da top kullanımında rahatladı. Tempo vardı ama karşılıklı dengelenen oyunda gol pozisyonu sayısı ilk devre boyunca sınırlıydı.

Kritik puan

İkinci devre ilkinin aksine güçten iyice düşmüş görünen Galatasaray’ı ısrarla geri koşturmaya başladı Atletico. Artık topu kontrol eden de, istediği gibi çeviren de deplasman takımıydı. Artık iş "fırsat kollama"ya kalmış görünüyordu ki, oyuna Yunus Akgün yerine giren Gabriel Sara’nın 70. dakikada başlangıcını organize ettiği atak Galatasaray’ın son bölüm planının başlangıcı olabilir miydi acaba? Meğer onlar takım olarak alanı doğru savunduktan sonra son dakikalara sığacakmış. Uzatmadaki baskı ve ataklardan galibiyet golü gelmedi ama o kritik 1 puanı almayı başardı Galatasaray. Ancak İspanya’daki tren kazasında ölenler için yapılan saygı duruşunu 10 saniyede bitirmeye zorlayan tribün davranışıyla vicdanlar nezdinde kaç puan kaybedildi acaba?