Uzat(ma)

Koskoca bir ilk yarı, hayatımızdan çalınıp giden bir 45 dakikaydı adeta! Fenerbahçe’nin hücum etmek gibi yapmak istediği, Konyaspor’un kontra ataktan tehlike yaratmak ister gibi yaptığı, iki kaleye birer net şutun çekilebildiği ve kalecilerin yere yatmadığı bir devre! Hakkını yemeyelim; bir de Deniz Türüç’ün Fenerbahçe nefretini cümle aleme bir kez daha ilan ettiği bir 45 dakikaydı!

Cherif ile bu kadar

Rize’den yenilen golün etkisindeydi hâlâ Fenerbahçe... Öyle ki, Ederson bile hiç risk almadı! Gelen her topu, kalesinden olabildiğince uzağa vurdu. En uzakta Cherif vardı. Tek pozisyona giremeden çıktı! Cherif kötü oyuncu değil. Gelecekte büyük yıldız bile olabilir. Ancak Fenerbahçe, oyuncu gelişiminin öncelik kabul edilebileceği bir seviye değil. En Nesyri, Duran ve Cenk varken bile ‘santrfor lazım’ denilen Fenerbahçe’nin ilk ve tek santrforu olması da mümkün değil.

Göztepe, Kasımpaşa, Rize

Değişikliklerle birlikte ikinci yarıda daha organize bir Fenerbahçe vardı. Daha çok istediler, ama Kerem’in en iyi yaptığı ayak içi vuruşları tribüne yollamasıyla skoru bulamadılar. Uzatmalarda baskıyı artıran Fenerbahçe, Talisca ve Brown ile çok yaklaştı tura. Olmadı... Sonrası; gereksiz bir çekme, ucuz bir penaltı ve Konyaspor’un golü. Fenerbahçe hiçbir şeyden çekmedi, uzatmalardan çektiği kadar. Göztepe deplasmanı, Kadıköy’deki Kasımpaşa-Rize maçları ve şimdi de Konya deplasmanı. Görünen o ki, Fenerbahçe işini 90’a kadar tamamlamalı!