İsimler değil, iskelet kazandırır

Beşiktaş muhabiri olarak haftalardır antrenman sahasında, koridorlarda ve tribün nabzında gördüğüm tek bir gerçek var; bu takım, yıldız isimlerin gölgesinden kurtuldukça kendi kimliğini buluyor. Eyüpspor maçının ikinci yarısında oynanan oyun ve hafta sonu Konyaspor karşısında alınan 2-1’lik galibiyet, skordan çok daha gelecekle ilgili mesajlar içeriyordu. Maç başladığında tribünlerden yükselen ‘Yönetim istifa’ seslerini hepimiz duyduk. 8 oyuncunun takımdan gönderilip yerlerinin dolmaması, taraftarın sabrını taşırmış durumda. Takım geriye düştüğünde gerilim zirveye çıktı. Ancak sahada öyle bir oyuncu grubu var ki, protestoyu kadere dönüştürmek yerine, karakter göstererek cevap vermeyi seçti. Beşiktaş’ın en büyük transferi aslında bu takım ruhu.

MACERAYA GEREK YOK

Şimdi herkes transfer bekliyor. Ama durup bir düşünmek lazım. Geçmişte Rafa Silva veya Aboubakar gibi isimlerin açtığı yaralar henüz çok taze. Büyük paralar, büyük isimler her zaman büyük saadet getirmiyor. Sergen Yalçın’ın basın toplantısındaki o samimi sitemi aslında her şeyi ortaya koyuyor. Yeni transferin ayağının tozuyla çıktığı maçta yaptığı asist, doğru profilin ne kadar kıymetli olduğunu açıkça gözler önüne serdi. Bize stadın ışıkları altında yürüyen yıldızlar değil, bu genç iskelete omuz verecek, sistemin dişlisi olacak takviyeler lazım. Beşiktaş’ın şu anki en büyük gücü, transfer belirsizliğinin içinden filizlenen bu kolej takımı havası. Her geçen gün takımın iskeleti, omurga gelişiyor. Camianın yapması gereken tek şey, yönetim ve Sergen hocanın gençlik vurgusuna sırt dönmeden, sadece sabır etmektir. Macera aramaya gerek yok. Sahadaki gençlere inanmak, yapılabilecek en pahalı transferden daha değerlidir. Beşiktaş’ın geleceği yıldızların ışıltısında değil, sahadaki o iskeletin sağlamlığında yatıyor. Sabır acıdır ama meyvesi, Siyah-Beyaz olacaktır