Atan-tutan farkı

Zubkov’un olmadığı senaryoda üçlüye dönmek kağıt üstünde çok mantıklı gözüküyordu. Fakat uygulamada hiç öyle olmadı. Normalde Savic-Batagov-Nwaiwu stoperleriyle arkada sağlam kalman, rakibe alan bırakmaman beklenir. Gaziantep ise attığı gole kadar tehlikenin her türlüsünü yarattı. Kenardan, bek-stoper arasından hatta merkezden çok rahat geldiler Trabzonspor’un üzerine. Fatih hoca ise dörtlü düzene dönmek için adeta golü yemeyi bekledi! Trabzonspor için kırılma anı, golü yedikten 2 dakika sonra hemen yanıt vermesiydi. Yetmedi, 3 dakika sonra ikinciyi de buldular.

Batagov uzun süre sol bekte oynamasına rağmen elinden geleni fazlasıyla yaptı, Savic fena dönmedi, Muçi son anlarda kaçırdığı 2 net gole rağmen Bordo-Mavili takımın yine en iyilerindendi. Onuachu’ya ise ayrı parantez açmak lazım… Attığı golün çok ötesinde katkı sağladı. Trabzonspor sıkıştığında topu ona vurdu, o da arkadaşlarına nefes aldırdı, pozisyonlar da hazırladı.

Kısacası büyük takım forvetinin yapması gereken her şeyi yaptı. Ve elbette Onana… Haftalar sonra kalitesine yakışır bir 90 dakika çıkardı. Kritik kurtarışlarla galibiyette büyük rol oynadı. ‘Atan-tutan’ faktörünün ne kadar önemli olduğu da dün bir kez daha kanıtlandı. 65. dakikadan sonra ise sahadaki roller sık sık değişti. Bana göre; Fatih Tekke oyuncuların yerleriyle çok oynadı. Trabzonspor’un karşısında daha iyi bir rakip olsaydı, işler daha zor olabilirdi açıkçası… Her şeye rağmen deplasmanda önemli bir galibiyet alındı fakat oyuna dair çok net mesajlar da vardı.