Sınıra geldi!

Kazanma garantili gibi görünen bir Galatasaray maç başlangıcı daha. Önce sakin bir başlangıç, ardından fazla da zorlamadan gole taşıyan sınırlı sayıda hücum ve gol. Ancak maçı bitiremedi Galatasaray... Kocaeli’ndeki ilk karşılaşmadan düne taşınan münakaşalı durumların da etkisi altındaki maçta, sadece savunmada kalarak maçı kazanmak mümkün olamayacağına göre Selçuk İnan’ın yegane planı ‘beraberlik’ olmalıydı. Ne var ki, beraberlik de Galatasaray’ın yapamayacaklarına doğrudan bağlıydı. İlk devre ‘gol beklentisi’ istatistiği üretemedi Kocaeli ama lider Galatasaray da gol dışında matah şeyler yapamadı!

İkinci devre de aynı ağır aksaklıkta ilerleyip dururken, durum dakika dakika değişmeye başladı. Maçı hatırlayan Kocaeli kendi solundan başlattığı 7 paslı hücumu sağ kanada taşıyıp golü bulunca iklim bir anda değişti. Şaşkın Galatasaray oyundan düşünce deplasman takımı iyiden iyiye akışa geçti. Hatta direğe takılmasalar öne bile geçebilirlerdi, olmadı ve Fenerbahçe ile puan farkı 2’ye indi. Yani kaç sezondur bir kaç kez gelinen ‘tek maç’ sınırına bir kez daha geldiler. ‘Osimhen’siz Galatasaray için işlerin iyi ilerlemediği aşikar ama durum aynı zamanda Okan Buruk için de ayrı bir başlığı açtıracak sanki.

Ve son not... Biz de pek vaki değildir, maçlardaki saygı duruşlarında kendine saygı duymayan kitleler ‘1 dakikalık’ süreyi hep kısa kestirir. Lakin yaşarken hakkında yazılmayan, söylenmeyen kalmamış Mircea Lucescu öyle bir saygınlık inşa etmişti ki, İİstiklal Marşı’na kadar çıt çıkmadı koca kalabalıktan. Lucescu gibi bilgili insanların yarattığı etkiye ‘doğal otorite’ diyor kimileri.