Alacağını aldı kenara çekildi

Ev sahibi Samsun topu daha çok tutup, daha fazla pas yaparak savunma yapmayı planlamış olsa da ilk devre bu hususta başarılı olduğu söylenemez. Devrenin etkilisi Fenerbahçe’ydi ve sol kanadı kullanan oyuncuları futbolun doğrularına bir parça sadık kalsa maç ilk devre nihayete erebilirdi. Archie Brown, Oğuz Aydın ikilisine devamında orta sahaya evrilen Mason Greenwood da katılınca işler o kadar kolay göründü ki, ‘Diğer goller ne zaman?’ gelecek diye sormuş olmalı taraftarları.

Sıkıcı maça dönüştü

İkinci devre de bir süre aynı düzende ilerledi. Onlar oynarken, Samsun izledi! İlk devredeki golün pasını atan Oğuz Aydın devre başında N’Golo Kante çıkışlı hücumda bu kez golü atınca konu Fenerbahçe için maç kapanmış oldu. Alacağını almayı bilen kenara çekilince de maç, ülke normallerine, yani ‘izlemesi sıkıcı’ onlarca mücadeleden birine döndü. Samsun, ikinci devrede de üstelik bu kez iki farkla gerideyken topu eveledi, geveledi durdu. Her hangi bir şey denemeye niyetli, dolayısıyla da çalışmış görünmüyorlardı. Biz hep birlikte sıkılırken Fenerbahçe üst üste üçüncü maçını da kazandı.

Taraftarı ikna etmemiş

Bir ara sordum kendime! Futbol hararetlisi ülkenin büyükşehirlerinden, benim de memleketim olan Samsun’da üstelik Fenerbahçe gibi bir ‘Şampiyonlar Ligi’ takımı gelmişken tribün ilgisi neden bu kadar düşük diye? Bir zamanlar büyük futbolcular çıkaran bu kentin insanları tribünde değilse, neredeydiler? Yanıt aslında sahadaki oyundaydı... Bu ‘oyunsuzluk ızdırabı’nı izlemeye dayanmak için insanın, bir şeyler görebilmek umuduyla tribüne gelen taraftarlardan farklı olarak sonsuz sabrı olması gerekirdi. Belli ki bu sıkıcı oyun, kentteki büyük kalabalığı maça getirmek için ikna etmenin çok çok uzağında. Bunu bir düşünmeli Samsun Yönetimi...